Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:161,263
  • Visitors:
    • Today:505
    • This year:916,309
Abstract: Among all heterothermic mammals, temperate zone insectivorous bats seem to be the best adapted to utilise lethargy states on daily, as well as on seasonal basis. The small body mass of bats, which is unfavourable from the thermoregulatory point of view, is very profitable from the heterothermic point of view. It allows the low-cost entering and arousal from torpor and simultaneously reduces the costs of survival in the face of food shortage. During summer, when the females give birth and feed their young, deep torpor seems to be unfavourable strategy. Even then, due to proper behavioural and physiological adaptations, females may enter a shallow daily torpor in order to reduce daily energy expenditure, without any increase in their fitness costs. During winter, in spite of very low food availability, insectivorous bats are able to restore their energy reserves by interbout feeding. Undoubtedly, it can be achieved by highly controlled arousals, which are strictly correlated with the increase in insects’ availability due to increase in ambient temperature.
 
Pośród wszystkich heterotermicznych ssaków, nietoperze owadożerne klimatu umiarkowanego wydają się być zwierzętami najlepiej przystosowanymi do wykorzystywania stanów odrętwień, tak w cyklu dobowym, jak i rocznym. Niewielka masa ciała nietoperzy, mimo iż niekorzystna z punktu widzenia wydatków na termoregulację, stanowi niewątpliwy atut, jeśli wziąć pod uwagę wykorzystywanie przez nie odrętwień celem obniżenia kosztów przeżycia. Latem ze względu na rozród i opiekę nad potomstwem nietoperze wykorzystują jedynie bardzo płytki torpor. Jednakże, łącząc zalety heterotermii z elementami termoregulacji behawioralnej, obniżają one koszty przeżycia bez dodatkowego podnoszenia kosztów przystosowania (ang. fitness). Zimą, mimo niemal całkowitego ograniczenia dostępności pokarmu, nietoperze są w stanie odbudowywać rezerwy energetyczne organizmu dzięki śródhibernacyjnym okresom żerowania. Niewątpliwie możliwe jest to dzięki ścisłej kontroli procesu wewnątrzhibernacyjnych wybudzeń i skorelowaniu ich z okresami wyższej aktywności owadów wskutek wzrostu temperatury otoczenia.
Wykorzystując informację ze środowiska o potencjalnej dostępności pokarmu (informacja zawarta w temperaturze otoczenia), nietoperze są w stanie ocenić opłacalność ewentualnej aktywności żerowiskowej. Środowisko termiczne spełniałobywięc w tym układzie rolę sygnalizatora dostępności pokarmu, dzięki któremu nietoperze są w stanie zoptymalizować koszty przetrwania w niekorzystnych warunkach środowiska.